یک باستان‌شناس معتقد است: پازل تاریخی و پیشینگی تهران قدیم در حال شکل گرفتن است، با برنامه‌های جامع شهری می‌توان آن را تکمیل کرد.

234 سال از زمانی که آغا محمد خان قاجار تصمیم گرفت تا تهران را به عنوان پایتخت خود انتخاب می کند می گذرد، سال هایی که در گذر تاریخ این روستای بزرگ شده حکایت های زیادی از تلخ و شیرین های این شهر دارد. در آن زمان مورخان زیادی آمدند تا روایتگر تهران باشند. روایت هایی که گاه توسط متشاران خارجی چهره این شهر را به مانند یک وصله ناجور در میان شهرهای بزرگ و کوچک ایران معرفی کردند. از زمانی که ناصرالدین شاه قصد سفر به فرنگ را کرد و نخستین دوربین عکاسی را وارد ایران کرد، آن زمان بود که تصاویری از تهران قدیم خلق شد و تا به امروز نیز ادامه دارد. اما آنچه که در طول حداقل یکصد سال اخیر حائز اهمیت است، این است که عکاسان هنوز نتوانستند جامعه شناسی و شهرسازی تصویری این کلانشهر را به طور دقیق و کامل به تصویر بکشند. عکاسان بر این باورند که عدم حمایت متولیان حوزه هنر و فرهنگ از حوزه عکاسی برای نشان دادن زیبایی های تهران باعث شد تا حتی در گردشگری مجازی از کشورهای همسایه هم عقب بمانیم.

عکس قدیمی زیر خیابان سعدی را در سال 1345 نشان می‌دهد. زاویه عکس از میدان مخبر الدوله رو به شمال است.

عکسی قدیمی از میدان تجریش نهران که در اوایل دهه 40 هجری شمسی گرفته شده است.

شاید امروزه به مانند گذشته برخی از مراسم ها تغییر کرده و یا از بین رفته باشند، اما هنوز بسیاری از سنت های قدیم اهالی تهران برای استقبال از نوروز بر جای خود باقی است. در گذشته خانم های خانه دار از همان اوایل اسفند ماه کار خانه تکانی را آغاز می کردند و همه افراد خانواده بایستی او را در این کار یاری می دادند.